Obecnie uważa się, że palenie tytoniu jest jednym z najpowszechniejszych antyzdrowotnych stylów życia współczesnego człowieka. Opinia taka jest podzialana już od wielu lat ze względu na potwierdzone medycznie zagrożenie zdrowia i życia wynikające z zawartych w palącym się tytoniu pierwiastków o silnym działaniu toksycznym, mutogennym, teratogennym i rakotwórczym.

1. Terapia antynikotynowa

Palenie zabija powoli, ale konsekwentnie. Często może bywać tak, że nałóg palenia papierosów, ze względu na regularne i długoletnie przyswajanie toksyn, staje się przyczyną degradacji wewnętrznej organizmu prowadzącej do rozwoju chorób cywilizacyjnych związanych niewydolnym układem odpornościowym. Będąc zgodnym z naszym holistycznym (całościowym) podejściem do zdrowia pacjenta, palenie tytoniu, poza znanym i już bardzo nagłośnionym wpływem rakotwórczym, systematycznie degraduje środowisko wewnętrzne organizmu, które przy już intensywnej pracy układu odpornościowego (walka z codziennymi infekcjami, zakwaszeniem, toksynami środowiskowymi), nie jest na tyle wydolny aby skutecznie reagować. Sięgając po kolejne papierosy należałoby również pamiętać o tym, że aktualny stan zdrowia i samopoczucia nie jest wynikiem naszego stylu życia w ostatnich tygodniach czy też nawet miesiącach. Na to składają się lata zaniechań prozdrowotnych, w czasie których nasz układ odpornościowy walczy z zagrożeniami, a gdy nie daje sobie rady, sygnalizuje to w najprzeróżniejszy sposób:

1. Pasożyty
2. Zakwaszenie
3. Toksyny środowiskowe
4. Alergie

Papierosy – problem społeczny

• 100.000 tysięcy ludzi każdego roku w Polsce przedwcześnie umiera na choroby spowodowane paleniem tytoniu.
• 10.000.000 Polaków pali regularnie 15- 20 sztuk papierosów dziennie.
• 5.000.000 spośród palących Polaków pali dłużej niż 20 lat.
• 500 nieletnich chłopców i dziewcząt w Polsce codziennie zaczyna palić
• 180.000 dzieci rocznie próbuje palenia.
• 10 sekund co taki czas na świecie umiera ktoś na chorobę wywołaną paleniem tytoniu.

Dym tytoniowy

W dymie z papierosów substancje znajdują się w dwóch frakcjach: gazowej oraz cząsteczkowej zawieszonej w wodzie tworzącej tzw. ciała smołowate. Niektóre z tych substancji mogą działać miejscowo np.w jamie ustnej czy drogach oddechowych, podczas gdy inne, bardziej niebezpieczne dla całego organizmu, po wchłonięciu do układu krążenia wywierają działanie na większość tkanek i organów człowieka. Z czego wynika tak degradujące działanie dymu z papierosów na cały organizm? Mianowicie podstawową przyczyną jest chęć zapewnienia organizmowi ludzkiemu „przyjemnych” doznań. Sam tytoń uprawiany na plantacjach i spalany w papierosie nie byłby takim magnesem dla palacza. Dlatego też do surowca jakim jest tytoń dodaje się wiele aromatów oraz konserwantów, oczywiście o utajnionym przez koncerny tytoniowe składzie chemicznym (np. specjalne sole powodują, że papieros nieustannie się tli, amoniak poprzez zmianę pH uaktywnia biologicznie nikotynę, cukier i lukrecja poprawiają smak, gliceryna zachowuje świeżość tytoniu). Tak przygotowany do sprzedaży papieros dostarcza do organizmu ponad 4 tysiące różnych pierwiastków i związków chemicznych o toksycznym działaniu.

Wiodące składniki dymu tytoniowego

Nikotyna. Jest to alkaloid, który wywołuje biologiczne uzależnienie u osób mających z nim kontakt. Jej czas połowicznego rozpadu jest niewielki - w mózgu wynosi on ok. 5 minut. Nikotyna, po wchłonięciu do układu krążenia wywierają działanie na większość tkanek i organów człowieka. W ośrodkowy układzie nerwowym - powoduje biologiczne uzależnienie od nikotyny (jej bardzo wysokie stężenie blokuje przewodzenie impulsów w układzie nerwowym). W układzie krążenia wpływa na - przyspieszenie czynności pracy serca, wzrost ciśnienia tętniczego krwi i skurcz naczyń obwodowych. W układzie oddechowym obserwujemy zwiększenie głębokości i częstości oddechów (np. dawki śmiertelne nikotynę porażają ośrodek oddechowy w rdzeniu przedłużonym). W układzie pokarmowym - małe dawki nikotynę pobudzają perystaltykę jelit a wyższe opóźniają perystaltykę powodując zwolnienie opróżniania żołądka, co przedłuża uczucie sytości po jedzeniu.

Substancje smołowate (rakotwórcze). One podrażniają tkankę płuc i mogą prowadzić do przewlekłych stanów zapalnych, które stymulują rozwój nowotworów. Dym tytoniowy inicjuje oraz pobudza rozwój nowotworów, zawiera on około 60 substancji rakotwórczych lub współrakotwórczych, które znajdują się zarówno w głównym strumieniu dymu jak i bocznym nierzadko w większym stężeniu, na który narażone są osoby niepalące. Do najważniejszych należą:

• chlorek winylu.
• estry kwasów tłuszczowych;
• metale ciężkie;
• nitrozaminy (np. N-nitrozonornikotyna);
• pierwiastki promieniotwórcze (np. kadm, polon);
• węglowodory aromatyczne (np. benzopiren);

Substancje drażniące. Są to substancje, które działają głównie w drogach oddechowych i w skład ich wchodzą:

• związki stymulujące wydzielanie śluzu - nadmiar śluzu może być przyczyną częściowego lub całkowitego zamknięcia oskrzeli.
• związki upośledzające ruch rzęsek w drogach oddechowych - zaburzają one funkcję samooczyszczającą oskrzeli i płuc doprowadzając do częstych infekcji;
• związki zwężające oskrzela i powodujące kaszel

Tlenek węgla. Stanowi od 1 - 5% wdychanego gazu i jest wynikiem niecałkowitego spalania dymu tytoniowego. Gaz ten około 200 razy łatwiej wiąże się z hemoglobiną tworząc karboksyhemoglobinę, która nie przenosi tlenu obniżając w ten sposób stężenie hemoglobiny nawet o 15%. Tlenek węgla powoduje zmniejszenie tolerancji wysiłku, wzrost agregacji płytek krwi, co może być związane z rozwojem miażdżycy, zmniejszenie wagi ciała dzieci matek palących. Tlenek węgla inaczej nazywany czadem jest nam znakomicie znany z codziennego życia jako „cichy zabójca” powstający ze spalania np. węgla z niedostateczną ilością tlenu. [Toksyczne działanie tlenku węgla wynika z jego większego od tlenu (250–300 razy) powinowactwa do hemoglobiny, zawartej w ertrocytach krwi. Tworzy on połączenie zwane karboksyhemoglobiną (CO + Hb → COHb), które jest trwalsze niż służąca do transportu tlenu z płuc do tkanek oksyhemoglobina (połączenie tlenu z hemoglobiną). Dochodzi więc do niedotlenienia tkanek, co w wielu przypadkach prowadzi do śmierci. Już wdychanie powietrza ze stężeniem 0,16% objętościowego CO, powoduje po dwóch godzinach zgon. O ile przy większych stężeniach (pow. 0,32%) pierwszymi objawami zatrucia jest silny ból głowy i wymioty, to mniejsze stężenia powodują przy względnie krótkim wdychaniu jedynie słaby ból głowy i zapadanie w śpiączkę, jednak i te stężenia powodują po dłuższym kontakcie śmierć Wikipedia]

Płaszczyzny uzależnienia od papierosów

Palenie papierosów jest nałogiem uzależniającym na trzech różnych poziomach: fizjologii (od nikotyny – która po wchłonięciu do układu krążenia wywierają działanie na większość tkanek i organów człowieka), nawyków (czynności rąk przy paleniu, palenie przy alkoholu czy kawie, palenie podczas rozmowy, dla towarzystwa, przed czy po jedzeniu, w kawiarni itp.) i emocji (jak każda używka, palenie papierosów, sięganie to rodzaj „wsparcia” emocjonalnego). Ze względu na tak zróżnicowany charakter uzależniania tak trudno odzwyczaić się od palenia. We współczesnym społeczeństwie, może to jest konsekwencja udanych wieloletnich kampanii reklamowych, papierosy sprawiają wrażenie niewinnej rozrywki, bardziej akceptowanej społecznie niż alkohol. Palenie papierosów daje fałszywe poczucie rozluźnienia. W rzeczywistości, na płaszczyźnie ogólnoustrojowej powoduje stres organizmu, przyspieszając akcję serc i wzrost ciśnienia.

Choroby spowodowane paleniem

Powikłania zdrowotne wynikające z palenia papierosów można pogrupować w trzy podstawowe typy schorzeń: nowotwory, choroba wieńcowa serca i niewydolność płuc.

Jakich chorób można spodziewać się, gdy pali się papierosy? Rak płuc, nerki, trzustki; rak wargi, języka, jamy ustnej, przełyku i krtani; rak pęcherza moczowego; choroba niedokrwienna serca, zawał serca, przewlekłe zapalenie oskrzeli, gruźlica układu oddechowego – zwiększone narażenie na zakażenie, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca naczyń, udar mózgu, wrzody żołądka oraz dwunastnicy, przepukliny jelitowe, impotencja, upośledzenie płodności, i wiele innych. Niektórym warto poświecić więcej uwagi.

Nowotwory jamy ustnej, gardła, przełyku, krtani - 20-krotnie większa częstotliwość występowania niż u osób, które nie palą i nie przebywają w środowisku osób palących. Średnio 30% wszystkich nowotworów okolicy szyi jest powiązana z paleniem tytoniu. Nikotyna jest przyczyną ponad 3/4 przypadków raka płuc. Niestety, ze względu na wnikanie toksyn i związków chemicznych do układu krążenia, nowotwór może się rozwinąć poprzez nakładanie się wielu czynników rakotwórczych.

Choroba wieńcowa serca - nikotyna przyłącza się do receptorów nikotynowych i wywołuje podwyższenie ciśnienia krwi, przyspieszoną akcję serca oraz większe obciążenie pracy serca. Prowadzi to do zwiększonego zużycia tlenu przez mięsień sercowy, a u niektórych osób może wywołać zawał serca.

Dym tytoniowy uszkadza ściany naczyń, przyśpieszając rozwój miażdżycy – a to niesie ze sobą choroby krążenia mózgu, nóg, serca itd.

Dym tytoniowy powoduje metaplazję nabłonka w oskrzelach (proces zmiany nabłonka rzęskowego, mogącego oczyszczać płuca z zanieczyszczeń, na płaski – ten nie ma rzęsek i wszystkie zanieczyszczenia zostają w płucach). Powoduje to przewlekłe obturacyjne choroby płuc, zwiększenie podatności na zakażenia.

U kobiet ciężarnych, dym z papierosa przenikając przez łożysko może być przyczyną zespołu nagłej śmierci noworodka. Kobiety palące mogą również stać się zupełnie bezpłodne. Największym ryzykiem obarczone są kobiety palące 20 lub więcej papierosów dziennie oraz kobiety zaczynające palić przed 18 rokiem życia.

Palenie papierosów ma destrukcyjny wpływ na układ ruchu. Osłabia proces formowania się nowych kości. Nałogowe palaczki są w grupie wysokiego ryzyka osteoporozy, a także mają duże ryzyko zachorowania na reumatyzm. Palacze są również znacznie narażeni na choroby degeneracyjne oraz urazy kręgosłupa.

Palenie papierosów zwiększa wydzielanie soku żołądkowego, redukuje prostaglandyny (mają one ochronny wpływ na błonę śluzową żołądka)i obniża przepływ krwi przez błonę śluzową, co może doprowadzić do powstawania wrzodów. Takie zmiany metabolizmu powodują spowolnienie procesów gojenia się wrzodów.

Związki chemiczne znajdujące się w papierosach oddziaływają na hormony tarczycy, prowadząc do destabilizacji hormonalnej.

Intensywni palacze mogą cierpieć na kataraktę i są dwukrotnie bardziej narażeni na schorzenia plamki, niż niepalący ludzie.

Dzieci zmuszane do wdychania dymu tytoniowego częściej zapadają na choroby infekcyjne układu oddechowego (zapalenia płuc, oskrzeli, górnych dróg oddechowych). Poza tym palenie tytoniu przez rodziców w istotny sposób zwiększa ryzyko wystąpienia astmy oskrzelowej u dziecka, a także przewlekłego zapalenia ucha środkowego, które jest główną przyczyną głuchoty w wieku dziecięcym.

Palenie tytoniu pogarsza wygląd skóry. Wcześniej występują zmarszczki, opóźnia się gojenie ran, palenie zaostrza stan wielu schorzeń skóry (np. trądzika oraz łuszczycy). Dermatolodzy mówią o „tytoniowej twarzy” - łatwej do rozpoznania już na pierwszy rzut oka.

Palenie papierosów będzie zawsze przeszkodą w osiągnięciu ładnego wyglądu. Zęby przebarwione plamami nikotyny, pokryte kamieniem, palce żółte, oddech nieświeży.

Bierne palenie, czyli wdychanie dymu tytoniowego z papierosa palonego przez inną osobę w tym samym pomieszczeniu (np. męża, ojca, matkę) jest równie niebezpieczne. Boczny strumień dymu tytoniowego zawiera 35 razy więcej dwutlenku węgla i 4 razy więcej nikotyny niż dym wdychany przez aktywnych palaczy. Specjaliści odnotowują wiele przypadków zachorowań na choroby odtytoniowe wśród osób, które nigdy nie paliły tytoniu. Wdychanie dymu wydychanego przez palaczy, zwiększa ryzyko wystąpienia raka płuc i chorób serca (np. choroby niedokrwiennej serca) u osób niepalących., zawiera także wiele substancji alergizujących, powodujących łzawienie oczu, podrażnienie błony śluzowej nosa, kaszel, nawracające zakażenia układu oddechowego, a także uczulenia i w konsekwencji astmę. Bierne palenie niesie więc za sobą identyczne skutki zdrowotne, co aktywne palenie papierosów. Dlatego warto dbać o to by inni nie palili w otoczeniu niepalących i nie narażali ich zdrowia.

Warto rzucić palenie

Po rzuceniu palenia to poprawa kondycji fizycznej, brak kaszlu porannego, rzadziej zdarzają się infekcje dróg oddechowych. Odsuwa się od siebie widmo wielu chorób, które są następstwem palenia tytoniu.

Nie ma „bezpiecznej” liczby wypalanych papierosów. Nie wolno pocieszać się tym, że pali się mniej niż kiedyś. Palenie nawet 5 papierosów dziennie wiąże się ze wzrostem ryzyka wystąpienia powikłań nadciśnienia tętniczego, wzrostem obciążenia serca pracą.

Ze względu na trzy różnorodne płaszczyzny uzależnienia w rzucaniu palenia najważniejsza jest motywacja; chęć rzucenia palenia. Trzeba zdawać sobie sprawę z konsekwencji palenia. Nie należy zrażać się, jeżeli nie uda się rzucić palenia za pierwszym razem. Liczy się efekt ostateczny. Większość byłych palaczy rzuciło palenie dopiero za którąś próbą. Trzeba wyciągnąć wnioski z nieudanych prób.

Jak to zrobić?

Najważniejsza jest motywacja: „ja chcę rzucić palenie!” Najlepiej już na wstępie uświadomić sobie, że nie jest to łatwa decyzja, ale przy odpowiednim zaangażowaniu jest możliwy sukces. Nie wolno zrażać się chwilowym niepowodzeniem (zapaleniem papierosa), nie wolno rezygnować i poddawać się. Należy wiedzieć, że większość palaczy skutecznie przestała palić dopiero po kilku próbach.

Określenie, w jakich sytuacjach sięga się po papierosy pozwoli unikać ich. Gdy przychodzi ochota na papierosa dobre mogą okazać się ruch na świeżym powietrzu, ćwiczenia odprężające, sięganie po owoc lub warzywo, po gumę do żucia.

Kolejnym krokiem na drodze do rzucenia palenia jest określenie powodów tej decyzji. Ważne jest umotywowanie rzucenia palenia (własne zdrowie i zdrowie rodziny, ekonomiczne koszty palenia – co można kupić za te pieniądze, czy palenie tytoniu nie sprawia przykrości bliskim osobom, nieprzyjemny zapach ubrań, widok pożółkłych palców). Można porozmawiać z rodziną, powiadomić bliskich o decyzji – ich pomoc może być ważna (wsparcie, nieczęstowanie papierosami).

Sposobów na rzucenie palenia papierosów może być wiele jednak zawsze należy pamiętać o tym, że to uzależnienie działa na wspomnianych wcześniej trzech różnych płaszczyznach. W naszym Centrum Medycyny Holistycznej dajemy sobie sprawę z tego i zanim pacjent zostanie zakwalifikowany do serii terapii antynikotynowych przechodzi pełną procedurę wizyty lekarskiej celem zdiagnozowania problemu i aktualnego stanu zdrowia tak aby rzucenie palenia miało trwały i nieodwracalny charakter. Rzucenie palenia to pierwszy punkt w wyeliminowaniu nałogu z pacjenta. Dalsze zalecenia i terapie będą wiązały się z wyeliminowaniem z organizmu niekorzystnych toksyn i związków chemicznych, które ciażą na zdrowiu pacjenta.

Toksyny są trującymi substancjami, które znajdują się w otoczeniu człowieka: w wodzie, powietrzu, glebie, żywności, oraz wnikają do, jego organizmu przez płuca, układ pokarmowy i skórę. Dodatkowo toksyny są produkowane w organizmie przez długotrwały stres i przez zadomowione w układzie pokarmowym pasożyty. Gromadzące się toksyny to trucizny, które zaśmiecają organizm i w sytuacji nadmiernego przeciążenia mogą poważnie zaburzać jego funkcjonowanie. Obecnie można je uznać za jedno z poważniejszych zagrożeni dla ludzkiego organizmu.

Toksyny można podzielić na kilka grup:

• chemiczne: metale ciężkie, pozostałości po antybiotykach, szczepionkach, lekach, kosmetykach, środkach czystości, konserwantach, polepszaczach smaku i hormonach z żywności
• mikrobiologiczne: grzyby, bakterie, wirusy
• toksyny jako efekt pasożytów, które zadamawiają się w układzie pokarmowym i narządach wewnętrznych
• toksyny popromienne wywołane nie tylko poprzez kontakt z pierwiastkami promieniotwórczymi (np. Czarnobyl), ale również ze związkami używanymi w badaniach medycznych
• toksyny psychiczne, wywołane długotrwałym stresem

Objawy przeciążenia organizmu toksynami środowiskowymi:

Toksyn wnikają do organizmu codziennie i systematycznie. Obecność niewielkich ilości toksyn w tkankach organizmu jest zupełnie normalna: sprawne narządy wydalnicze, których zadaniem jest oczyszczanie organizmu z toksyn, odfiltrowują i usuwają je na bieżąco przez układ oddechowy, układ pokarmowy, skórę i układ moczowy. Proces ten trwa aż do momentu gdy układ wydalniczy staje się niewydolny lub przeciążony. Wtedy pojawia się choroba. Okres przed chorobą, w którym organizm nie radzi sobie z eliminacją i buforowaniem nadmiaru toksyn, można rozpoznać poprzez wysyłane sygnały. Mianowicie:

O charakterze ogólnoustrojowym:

• chroniczne zaparcia
• nadwaga
• obniżenie sprawności fizycznej i psychicznej
• ogólne przemęczenie
• pogorszenie trawienia
• silne łaknienie
• sterczący brzuch
• wzdęcia i gazy
• wzrost tkanki tłuszczowej
• zaburzenie koncentracji
• złe samopoczucie

O charakterze miejscowym:

• nalot na języku
• zły stan włosów i paznokci
• egzema
• bóle głowy
• choroby skóry
• nieprzyjemny zapach ciała

O charakterze chorobowym:

• częste przeziębienia
• uczulenie na żywność
• częste zmęczenie i niski poziom energii
• drażliwość, zmienność nastrojów

Niewydolny układ pokarmowy:

• • pasożyty w kale
• • zespół jelita drażliwego (IBS)
• • metaliczny smak w ustach
• • hemoroidy
• • zakażenie Candida

Większość chorób układu nerwowego oraz nowotworów rozwija się pod wpływem toksycznych związków obecnych w środowisku i wnikających do organizmu człowieka.

DETOKSYKACJA

Detoksykacja jest wymuszonym oczyszczaniem organizmu z toksyn. Systematyczne przeprowadzanie tego procesu jest doskonałą profilaktyką przed chorobami cywilizacyjnymi oraz podstawą do zdrowego życia. Organizm ze względu na swoją specyfikę funkcjonowania posiada swoje wewnętrzne mechanizmy prowadzące do samooczyszczania. Jednak ich funkcjonowanie i wydolność genetycznie nie jest zaprojektowana na tak duże obciążenia toksynami na jakie aktualnie jest narażony organizm człowieka (według Międzynarodowego Centrum Rejestracji Chemikaliów -Chemical Abstracts Service- istnieje ponad 13 mln różnych wyprodukowanych przez przemysł syntetycznych substancji chemicznych, z tego ponad 100 tys. to substancje, przed którymi nie jesteśmy w stanie się obronić; aż 90% toksyn przedostaje się do organizmu człowieka)

Zaniechanie wymuszonego oczyszczania – detoksykacji prowadzi do stopniowego (odbywające się latami) gromadzenia się toksyn na różnych poziomach:

• w pojedynczej komórce (komórki odpornościowe)
• w organach (płuco ,serce,)
• w tkance (mięśniowa, tłuszczowa)
• w układzie (oddechowy , trawienny)

Zaburzenia w organiźmie nie są spowodowane obecnością tylko jednej toksyny, a dolegliwości mogą ujawnić się dopiero po długim czasie ich działania.

Samoistne oczyszczanie organizmu jest realizowane przez np. układ oddechowy, moczowy, jelita, skórę. Poza tym każda komórka posiada własny system oczyszczający. Jednak procesy samooczyszczania mogą efektywnie funkcjonować tylko przy pewnym (charakterystycznym dla każdej osoby), poziomie toksyn. Powyżej niego następują zakłócenia w prawidłowej funkcji danego układu oczyszczającego, a tym samym następuje coraz większa akumulacja toksyn. To prowadzi do coraz większego zakłócenia równowagi (homeostazy) całego organizmu.

Higiena i detoksykacja narządów i układów naszego ciała jest jeszcze mało popularna.

Choroba to końcowy efekt gromadzenia toksyn, które obciążają organy każdego człowieka. Ich poziom możemy podzielić na etapy:

1) Zaawansowane stadium zatrucia organizmu to osłabienie działania organów:

• alergie
• egzemy
• migreny
• problemy ginekologiczne
• przewlekłe zapalenie dróg moczowych
• wrzody żołądka
• wiele innych

2) Degeneracja organów

• cukrzyca
• marskość wątroby
• niewydolność nerek
• udar
• zawał mięśnia sercowego
• wiele innych

3) Zniszczenie tkanek

• nowotwory

Diagnostyka toksyn środowiskowych i ich usuwanie z organizmu

W naszym Centrum Medycyny Holistycznej zalecamy regularne przeprowadzanie terapii oczyszczających z toksyn środowiskowych. Ze względu na nasze holistyczne podejście do leczenia możemy polecić terapię detoksykacyjną aparatem medycznym biorezonansowym MORA SUPER. Terapia ta jako podstawowe zadanie ma doprowadzić do naturalnego oczyszczenia się organizmu z toksyn i usprawnienia i wzmocnią naturalnych mechanizmów detoksykacyjnych. Dodatkowym celem jest wsparcie funkcjonowanie narządów wydalniczych i wydzielniczych oraz przekształcenie skumulowanych w ustroju toksyny w związki możliwe do wydalenia.

Testy w kierunku stwierdzenia przeciążenia organizmu toksynami środowiskowymi również są przeprowadzane przy pomocy biorezonansowego aparatu MORA SUPER

Równowaga kwasowo-zasadowa jest podstawowym czynnikiem prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych w organiźmie. Jest to stan, w którym płyny między-komórkowe i wewnątrzkomórkowe zapewniają ściśle określony balans dynamiczny między kwasami a zasadami we krwi i tkankach, warunkując odpowiednie pH. Optymalnym zakres pH krwi naszego organizmu, dla większości procesów przemiany materii, wynosi 7,35-7,45.

Aby organizm utrzymywał stałe pH krwi wymagane jest sprawne funkcjonowanie mechanizmów regulacyjnych, do których zalicza się: krążenie, trawienie, wytwarzanie hormonów, wydalanie nadmiaru dwutlenku węgla przez płuca oraz wydalanie kwasów lub zasad przez nerki. Sprawność tych mechanizmów zależy od wydolność narządów, oraz dostępności w pożywieniu składników mineralnych o oddziaływaniu zasadowym: magnez, wapń, i potas. Ich źródłem powinny być przede wszystkim warzywa i owoce. Stanowią one rezerwę alkaliczną.

Zachwianie równowagi kwasowo-zasadowej to skutek pojawienia się kwaśnych pozostałości przemiany materii, z których neutralizowaniem i wydalaniem organizm sobie nie radzi. Ze względu na to, że wiele produktów przemiany materii to kwasy, to nawet w warunkach fizjologicznych istnieje raczej tendencja do zakwaszania organizmu. Waga zakwaszenia dla ustroju jest duża gdyż już nawet niewielkie odchylenia od normy powodują poważne zaburzenia w procesach przemiany materii. Mianowicie otwierają drogę różnego rodzaju zarazkom, bakteriom i wirusom, sprzyjają fermentacji pokarmu, powstawaniu drożdży, grzybów i pleśni, które żywią się naszym pożywieniem. Kwasy powodują starzenie się tkanek, zmarszczki, bóle i opuchnięcia, gdy organizm zatrzymuje wodę, aby je rozcieńczyć i zapobiec zniszczeniom. Komórki rakowe szybko rozwijają się w kwaśnym środowisku, podczas gdy zdrowe komórki giną. Zakwaszenie sprzyjają rozwojowi poważnych chorób takich jak: nadciśnienie, miażdżyca, cukrzyca, osteoporoza, nowotwory, zmiany zwyrodnieniowe stawów, nadwaga, a także może być przyczyną wielu dolegliwości: ogólnego zmęczenia, braku koncentracji, zaburzeń snu, napięć nerwowych, depresji, częstych infekcji, zaparć, łamliwości paznokci i wypadania włosów.. Szacuje się, że w Europie nawet ponad 85% ludności cierpi z powodu zakwaszenia organizmu.

Objawy zakwaszenia

Zakwaszenie ma swój udział w niemal wszystkich chorobach przewlekłych - albo wyzwalając objawy, albo będąc efektem uszkodzenia komórek. Poniżej wymienione są główne choroby i objawy spowodowane nadmiarem kwasów w organizmie.

1. Przewód pokarmowy

Ostre lub przewlekłe stany zapalne błony śluzowej żołądka, grzybica jelit, zaparcia, problemy trawienne gorycz lub kwas w ustach, obłożony język, uczucie pełności, wzdęcia, schorzenia pęcherzyka żółciowego.

2. Mięśnie – stawy

Dna moczanowa (kwas moczowy), bóle mięśni (kwas mlekowy), uszkodzenia dysków międzykręgowych, ostre i przewlekłe bóle kręgosłupa, osteoporoza, zapalenie stawów, reumatyzm.

3. Skóra - włosy – zęby

Wypadanie włosów, kruche paznokcie, próchnica, parodontoza, sucha skóra, neurodermitis, zakażenia grzybicze, trądzik u nastolatków i dorosłych, problemy z cerą, cellulitis.

4. Układ metaboliczny

Nadwaga, napady wilczego głodu, nagły głód słodyczy, cukrzyca, kamienie nerkowe, podwyższony poziom cholesterolu.

5. Układ sercowo-naczyniowy

Nadciśnienie, przedwczesne zwapnienie, choroby naczyń krwionośnych, nieprawidłowe ukrwienie rąk i nóg, zawroty głowy, migreny, zawał serca.

6. Cały organizm

Chroniczne bóle, depresja, bóle głowy i migreny, zaburzenia snu, problemy z koncentracją, zmniejszona wydolność organizmu, ogólne złe samopoczucie, niezdolność do radzenia sobie ze stresem, obniżenie popędu płciowego, przetrenowanie u sportowców, szybkie męczenie się, osłabienia bariery immunologicznej organizmu.

Drogi prowadzące do zakwaszenia

W organizmie reakcje chemiczne i biologiczne zachodzą głównie w środowisku wodnym. W wodzie są rozpuszczone składniki odżywcze i elektrolity, podstawowy budulec przemiany materii. Płyny międzykomórkowe i wewnątrzkomórkowe zapewniają ściśle określoną równowagę dynamiczną między kwasami a zasadami. Jest to warunek wstępny prawidłowego funkcjonowania organów.

W tabeli poniżej przedstawione są prawidłowe wartości pH niektórych płynów ustrojowych.

Płyn ustrojowy	pH
Sok żołądkowy	2,5
Mocz	6,2
Wydzielina pochwowa	4,0 do 4,7
Krew	7,4
Pęcherzyk żółciowy	7,5 do 8,8
Sok trzustkowy	7,5 do 8,8

Borelioza podstawowe informacje

Borelioza jest niebezpieczną chorobą zakaźną wywoływana przez bakterie boreliozy pochodzenia zwierzęcego, które przechodzą ze zwierząt na człowieka. Źródłem tych bakterii są przede wszystkim kleszcze, ale również mogą nim być komary, muchy, pchły oraz wszy.

Borelioza może występować w organizmie człowieka w formach takich jak: krętka, postać owalna bez ściany komórkowej, cysta, spora. Każda z tych form ma możliwość transformacji w inną oraz cechuje się odmienną odpornością na antybiotyki.

Borelioza funkcjonuje w organizmie na poziomie wewnątrzkomórkowym, a także przekracza granicę krew a mózg, co jest problemem w jej leczeniu, ponieważ nie każdy lek ma umiejętność przekraczanie tej bariery. Borelioza zagnieżdża się najczęściej w tkance łącznej, mięśniach oraz tkance nerwowej.

Ze względu na występowanie kleszczy najbardziej zagrożonymi obszarami w Polsce są tereny na wschodzie kraju oraz Mazury, Podlasie i Opolszczyzna. Czasem wzmożonych zachorowań jest okres od końca maja do października- szacuje się ponad 80% zachorowań. Borelioza w pełnym stadium przebiega na trzech etapach. W początkowym stadium zmian skórnych jest jeszcze do opanowania. Borelioza staje się niebezpieczna, wtedy gdy nie zostanie zdiagnozowana na tym właśnie etapie rozwoju.

Borelioza objawy

Borelioza występuje w organizmie człowieka w trzech etapach rozwoju. Organizm z boreliozą daje różnego rodzaju objawy, często bardzo powszechnie znane, które niestety nie są od razu kojarzone z tą chorobą.

Pierwszy etap boreliozy nazywamy etapem infekcji zlokalizowanej, która charakteryzuje się pojawieniem się na skórze zmiany tzw. rumienia wędrującego. Rumień związany z boreliozą występuje w miejscu ukąszenia kleszcza (lub innego zainfekowanego owada). Pojawia się on po nawet kilku tygodniach co dodatkowo komplikuje i opóźnia możliwość szybkiej i prawidłowej diagnozy. Rumień wywołany infekcją boreliozy jest charakterystyczny, gdyż dookoła ukąszonego miejsca pojawia się zaczerwienienie promieniste. Miejsce samego ugryzienie, czyli środek rumienia jest jaśniejszy. Zdarza się, że rumień nie towarzyszy wszystkim przypadkom boreliozy. Czasami zamiast niego występuje naciek limfocytarny, który swoim wyglądem przypomina małą bańkę wypełnioną płynem z Boreliami

Drugi etap boreliozy to już infekcja rozproszona, która charakteryzuje się znacznie cięższymi objawami. Bakterie atakują tkankę łączną i pojawiają się problemy stawowe, objawy podrażnienia, czy nawet zapalenia opon mózgowych oraz nerwów obwodowych. Możliwe jest także zapalenie mięśnia sercowego. Charakterystycznym objawem na początku tego etapu jest ciągłe zmęczenie, które nie znika nawet po dłuższym odpoczynku.

Trzeci etap boreliozy to infekcja przewlekła. Zainfekowany boreliozą organizmu jest już w poważnie złym stanie. Do ważniejszych objawów należą: niedowład oraz porażenie nerwów obwodowych. Przy lżejszej odmianie borelioza objawia się zaburzeniami czucia, bólami mięśniowo-stawowymi, a także zaburzeniami psychicznymi (konsekwencja wydzielania neurotoksyny przez bakterie boreliozy).

Borelioza - diagnostyka i badania

Rozpoznanie boreliozy nie jest łatwym zadaniem, nawet dla specjalistów. Jest to najłatwiejsze na pierwszym etapie objawów, czyli wtedy kiedy widać charakterystyczny rumień po ukąszeniu. Jednak większość chorych z przewlekłą boreliozą twierdzi, że nie wie kiedy doszło do ukąszenia, ani nie zauważyło u siebie żadnej zmiany na skórze. Wtedy też morfologia krwi nie pokarze znaczących zmian, dlatego dla osób, które regularnie poddają się badaniom, borelioza jest raczej niewykrywalna. Innymi sposobami wykrycia boreliozy są testy Elisa oraz Western-blot. Nie dadzą one 100% pewności ze względu na swoje ograniczenia. Znacznie pewniejsza jest metoda zwana PCR. Niestety w Polsce istniej bardzo mało ośrodków lekarskich, które umożliwiają to badanie. Badanie laboratoryjne na obecność bakterii borrelia jest możliwe dopiero po około miesiącu

Najszybciej po ugryzieniu (już w następnych dniach) wynik dodatni zakażenia boreliozą jest w stanie ujawnić test biorezonansowy na obecność bakterii borrelia (np. przeprowadzany aparatem medycznym MORA SUPER więcej…)

Kiedy borelioza jest już w drugim stadium etapowym, leczenie może trwać nawet lata. Bakterie zainfekowały już wiele narządów i dodatkowo zmieniły swoją postać do formy cysty lub spory, czyli bardziej trwałych postaci tej bakterii. W takim przypadku należy przyjmować także dodatkowe leki rozbijające cysty i spory. Kiedy leki te działają i cysty ulegają rozpadowi, zauważa się spadek siły i energii organizmu.

Ważną sprawą w walce z boreliozą jest dodatkowe wspieranie organizmu oraz zwiększanie odporności dla pozbycia się bakterii. Możemy wspomagać organizm odpowiednią dietą bogatą w cynk, kwas foliowy, magnez, jod oraz witaminy A, B, B12, C, D3, E.

Borelioza leczenie tradycyjne i niekonwencjonalne

Tradycyjnie leczenie choroby spowodowanej infekcją boreliozy, na pierwszym i drugim etapie, odbywa się w okresie od kilku tygodni do nawet kilku miesięc. Jest to czas terapii antybiotykami, w której skutki uboczne tych leków bardzo często zniechęcają zainfekowanych pacjentów do ich zażywania. Przez wyniszczenie organizmu terapią antybiotykami leczenie jest przerywane i dany antybiotyk jest zastępowany innym. Niestety cała kuracja - terapia musi trwać nieprzerwanie gdyż inaczej nie będzie skuteczna. Bardzo częstym błędem w leczeniu antybiotykami jest odstawienie leków po czasowym ustaniu objawów choroby.

Procedury farmakologicznego leczenia boreliozy w Polsce są ubogie i dość przestarzałe (zwykle tylko doksycyklina). W związku z tym dochodzi do powstania lekoopornej boreliozy, która potem dożywotnio dokucza pacjentom. Często, ze względu na zbyt późna diagnozę boreliozy, antybiotyk jest podawany zbyt późno. Największe szanse na całkowite wyeliminowanie bakterii borrelia są zaraz po ugryzieniu i to przy zastosowaniu skojarzonego leczenia kilkoma antybiotykami łącznie. Znane są także przypadki podawania doksycykliny przez wiele miesięcy, a nawet 2 lata, w wyniku czego dochodzi do istotnych spustoszeń organizmu pacjenta (grzybice, dysfunkcja wątroby, upośledzenie układu odporności), a borelioza nadal nie jest zlikwidowana.

Metoda niekonwencjonalna

Niekonwencjonalne leczenie choroby spowodowanej infekcją boreliozy przeprowadza się metodą biorezonansową bez żadnych leków. Biorezonans oprócz precyzyjnego zdiagnozowania obecności boreliozy, umożliwia wyeliminowanie bakterii z organizmu poprzez serię zabiegów biorezonansowych (zwykle 5-6 zabiegów po ok 30-40min każdy). W trakcie zabiegów do pacjenta są podawane elektromagnetyczne drgania biorezonansowe, na które są podatne bakterie boreliozy przenoszone przez kleszcze i inne owady. Biorezonans uszkadza i niszczy te bakterie, które następnie są sukcesywnie usuwane z organizmu. Jest to jedyna dostępna metoda pozbycia się lekoopornej boreliozy, w sytuacji kiedy medycyna konwencjonalna nie może sobie poradzić, a choroba jest nieskutecznie leczona i nawraca po kilku miesiącach od kolejnej. antybiotykoterapii. Biorezonans nie jest do końca tożsamy z metodami medycznymi. W biorezonansowej metodzie dochodzi do fizycznej eliminacji bakterii, a nie medycznej likwidacji przeciwciał już w trakcie zabiegów. W związku z tym nie jest zalecane aby zaraz po zakończonej terapii dokonywać badań medycznych w kierunku boreliozy, gdyż przeciwciała będą jeszcze obecne przez wiele tygodnia nawet miesięcy.